ESXi kurulum, konfigürasyon ve best practise’lerin uygulanması

Vmware Esxi kurulumlarının eksiksiz ve best practise’lere uygun bir şekilde yapılması bir çok soruna engel olacağı gibi performans açısından da önemli faydaları olacaktır. Elimden geldiğince dikkat edilmesi gereken hususları açıklamaya çalışacağım. Buradaki bilgiler temel düzeyde kurulum ve yönetim bilgisine sahip olanlar için olacaktır.

1- Firmware ve BIOS upgrade : Fiziksel sunucuya esxi veya herhangi bir farklı işletim sistemi kurulumu yapmadan önce sunucunun BIOS ve firmware gibi güncellemelerinin yapılması uygun olacaktır.

Örneğin; IBM sunucular için (yeni adıyla Lenova) BOMC (Bootable Media Creator) isminde bir tool bulunmaktadır. Bu tool ile güncelleme yapacağınız modeli seçip son güncellemeleri indirebilir ve bunları bir iso haline getirebilirsiniz. Sonrasında ISO dosyasıyla sunucuyu başlatarak gerekli güncellemeleri yapabilirsiniz.

2- Uyumluluk kontrolü : ESXi kurulumuna başlamadan önce Vmware HCL (Hardware Compability List) adresinden kurulum yapacağınız donanımın uyumluluğunu kontrol etmeniz gerekiyor. Eğer test amaçlı eski fiziksel donanımlarla çalışmak istiyorsanız büyük ihtimal bu listede donanımınız bulunmayacaktır ancak bu ESXi’in çalışmayacağı anlamına gelmemektedir. Dolayısıyla test amaçlı kullanacağınız donanımlara ESXi kurulumunu yapıp düzgün çalışıp çalışmadığını kendiniz test edebilirsiniz.

3- ESXi indirme : Eğer donanımınız yüklemek istediğiniz ESXi versiyonu ile uyumluysa Vmware download sayfasından yüklemek istediğiniz sürümü indirebilirsiniz. Eğer donanım driver uyumlulukları ve yüklemeleriyle uğraşmak istemiyorsanız aynı sayfadaki custom iso bölümünden donanım üreticilerine ait esxi iso dosyalarını yüklemek daha uygun olacaktır. Custom iso’lar donanım üreticileri tarafından test edilen kararlı sürümler olduğundan dolayı en son esxi versiyonuna ulaşamayabilirsiniz. Benim tercihim genelde üreticilerin custom iso versiyonlarını yüklemekten yana olmaktadır.

4- ESXi kurulumu : İndirmiş olduğunuz iso dosyası ile sunucunuzu boot edip temel kurulumları yapabilirsiniz. Bu konuyla ilgili internette çok fayla kaynak bulunmaktadır. Örneği bu youtube videosu size yardımcı olacaktır.

5- Network konfigürasyonu : Kurulum tamamlandıktan sonra ilk yapılması gereken management network’ünün ayarlarının yapılmasıdır. Yedeklilik açısından en az 2 adet fiziksel port management network’ü için ayrılmalıdır. Düşük bant genişliğine sahip portlar’ı management için ayarlamak daha uygun olacaktır. Örneğin fiziksel hostunuzun üzerinde 2 adet 1Gb ve 2 adet 10Gb port varsa management için 1Gb portları, sanal sunucu network’ü için ise 10Gb portları seçmek uygun olacaktır.

Altyapının da “single point of failure” olmayacak şekilde tasarlanması kurumsal yapılarda gereklilik arz etmektedir. Ethernet network’ü için redundant switchler, SAN network’ü için de redundant SAN switchler konumlandırılması gerekmektedir.

Default kurulumu yaptıktan sonra management network’ü için vermiş olduğunuz IP adresini pingleyerek konfigürasyonun doğruluğunu kontrol edebilirsiniz. Eğer vCenter ve hostlar farklı vlan’larda çalışıyorlarsa firewall tarafında gerekli izinlerin verildiğine emin olmanız gerekmektedir.

Management network’ü için ilk konfigürasyonda 2 uplink portu seçilse bile hosta bağlandıktan sonra vSwitch ayarlarında bir portun stand-by’da olacağını göreceksiniz. Her iki portunda active adapters kısmında olması kesintisiz çalışma için daha uygun olacaktır. İlgili port seçilerek “yukarı” butonuyla aktif adaptörlere dahil edilebilir.

6- dSwitch’e ekleme : Management network konfigürasyonu doğru bir şekilde yapıldıktan sonra mevcut vcenter’ına kurulumunu yapmış olduğunuz hostunuzu ekleyebilirsiniz. Eğer enterprise plus lisansına sahip ve dSwitch kullanıyorsanız hostu mevcut dSwitch’e eklemeniz gerekmektedir.

Sanal sunucu network’ü için doğru vmnic’leri Uplink olarak atadığınız emin olmalısınız. Süreklilik için en az 2 upllink seçilmelidir.

Diğer bir husus ise fiziksel uplink yedekliliğini aynı network kartı üzerinde sağlanmaması gerektiğidir. Çünkü network kartının arızalanması durumunda kart üzerinde bulunan tüm portlar down olacağından o host üzerinde çalışan sanal sunuculara network erişimi duracaktır. Dolayısıyla host üzerinde tek port’a sahip iki adet network kart tercihi daha doğru bir yöntem olacaktır.

7- Distributed port grup konfigürasyonu : Dswitch üzerinde yeni bir port group oluşturulduğunda genelde default ayarlarıyla kullanırız. Port grupların load balancing ayarı ise default olarak “Route based on originating virtual port” seçili gelir. Ben genellikle bu ayarı daha avantajlı olduğunu düşündüğümden “Route Based on Physical NIC Load” olarak değiştiriyorum. Bu avantajlar ise kısaca;

– Fiziksel switch üzerinde konfigürasyon değişikliği yapmanıza gerek kalmaz.
– Distributed switch uplink portları üzerinde yükü kendisi yönetir.
– Kaynak kullanımı üzerinde daha düşük etkiye sahiptir.

8- Vmkernel adaptör konfigürasyonu : Hostunuzu dswitch’e ekledikten sonra cluster’ınızda birden fazla host varsa vmotion network’ünü de ayarlamanız gerekmektedir. Burada önemli olan kısım TCP/IP stack kısmının vMotion olarak seçilmesidir.

Eğer NFS datastore’da kullanıyorsanız ve NFS trafiğini farklı bir vlan’dan akmasını istiyorsanız ilgili vlan’ı yeni bir vmkernel network’ü ekleyerek yapabilirsiniz.

Not: ESXi hostlarda NFS datastore kullanımı ile ilgili ayrı bir yazı paylaşmayı düşünüyorum.

9 – Syslog konfigürasyonu : Syslog konfigürasyonun yapılması. Directory kısmına hostunuza bağlı datastore’lardan birini yazabilirsiniz.

10- Güç yönetimi : Best practise dökümanlarında tavsiye edilen hususlardan bir diğeri ise hostun power management ayarıdır. Default olarak bu değer “Balanced” olarak gelir. Özellikle performans ihtiyacı olan sunucularının çalıştığı hostlar için “High Performance” seçilmelidir.

11- SAN konfigürasyonu Eğer SAN adatstore kullanılacaksa, SAN ve storage bağlantıları yapıldıktan sonra zoning konfigürasyonun yapılması gerekmektedir. Zoning sonrasında fiziksel olarak host ve san storage birbirini görecektir fakat storage üzerinde host group konfigürasyonuna da kurulumu yapılan hostun, eklenmesi gerekmektedir. Sonrasında eğer eklemek istediğiniz datastore’lar vCenter’daki diğer hostlarda tanımlı ise otomatik olarak yeni kurulan host’a da gelecektir.

12- NTP konfigürasyonu : En önemli hususlardan bir tanesi de hostun ntp konfigürasyonunun yapılmasıdır. Özellikle linux sanal sunucuların saat ayarları, üzerinde çalıştıkları hostun ntp konfigürasyondan ve ntp servisinin çalışmamasından etkilenmektedir. Bu da sistemin stabil çalışmasına mani olabilmektedir.

Referans : İş hayatından yaşadığım tecrübelerime dayanaraktan önemli olduğuna inandığım hususları paylaşmaya çalıştım. Özellikle performans best practise’leriyle ilgili Vmware referans rehberinden daha detaylı bilgilere ulaşabilirsiniz.

Teşekkür : Blog yazmamı teşvik ettiği ve destek olduğu için Ali Kemal SARUHAN’a teşekkür ediyorum.